Rune su znaci starog alfabeta koje su koristili stari Germani. Runski natpisi su nalaženi širom zapadne Evrope, na kamenim spomenicima i amajlijama. Najveći broj je pronađen u Engleskoj i Skandinaviji. Runski alfabet, nazvan futhark po glasovima početnih slova, imao je 24 simbola. U engleskoj verziji broj je povećan na 33. U Skandinaviji je smanjen na 16, a kasnije povećan na 26.

Vjeruje se da su rune izvedene iz starog etruščanskog alfabeta koji su koristila italska plemena u istočnim Alpima. Također, rasprostranjeno je i vjerovanje da su rune razvili stanovnici nove Bohemije u II i III vijeku. Najstariji sačuvani runski zapisi datiraju sa sredine III vijeka. Do njihove široke upotrebe dolazi u periodu između IV i XII vijeka, kada je i pronađeno 4000 zapisa i više rukopisa koji su sačuvani do danas. Jedan vid runa korišten je u Skandinaviji u srednjem vijeku kao zamjena za latinski alfabet koji je koristilo svećenstvo. U Švedskoj su u svakodnevnoj upotrebi, u seoskim mjestima, rune opstale čak do XVII vijeka. Korištene su i kao prefiksi latinskom alfabetu, kako bi zamjenili određene glasove kao recimo th ili ? (korišteni u anglosaksonskom, engelskom i islandskom).